In Frankrijk is het parlement van plan om gezichtsbedekkende sluiers van moslimvrouwen te verbieden. Een algeheel straatverbod zou men wel wenselijk vinden, maar dit lijkt toch niet haalbaar, maar in het openbaar vervoer, op postkantoren en overheidsgebouwen mogen de moslimvrouwen niet meer gehuld gaan achter een volledige gezichtsbedekking. Volgens de Fransen is dit soort kleding vrouwonvriendelijk, verhult allerlei extreme opvattingen en voelt men het zelfs als een bedreiging van de openbare veiligheid.

Er zijn vele gradaties in gezichtsbedekkende sluiers voor de moslimvrouw, de eenvoudige hoofddoek bedekt alleen de haren en uiteindelijk komt men bij een burkah, een volledig en alles bedekkend kledingstuk. Nagenoeg ieder land kent een andere benaming voor vaak het zelfde kledingstuk en het gaat me gewoon te ver om deze allemaal te benoemen. Het gaat me ook te ver om een vrouw een kledingvoorschrift te geven, het is het recht van de vrouw om zo gekleed te gaan, als zij dat wil. Ik als man en moslim broeder zijnde heb niet het recht om mijn moslimzusters kledingvoorschriften voor te schrijven, ik mag haar niet verplichten tot het dragen van een sluier of verder gaande bedekkende kleding noch mag ik het haar verbieden deze kleding te dragen. Dit is alleen een zaak tussen haar en haar barmhartige schepper. Laat staan dat de een of andere aardse overheid zich hiermee zou mogen bemoeien.

Het is wel zo dat als een moslima de keuze maakt voor het dragen van bepaalde kleding, zij hier ook de verantwoording moet dragen. Kiest zij voor het niet dragen van een sluier, zal zij zich hiervoor wellicht moeten verantwoorden bij Allah, kiest zij voor het dragen van een burkah, dan mag zij ook verwachten niet in aanmerking te komen voor bepaalde functies. Hierdoor kan haar misschien zelfs het recht op een uitkering worden onthouden, zij kiest er voor om zich niet beschikbaar te houden voor de arbeidsmarkt. Ik vind dan wel dat dit ook moet gelden voor mensen, die zichtbare tatoeages dragen. De mens heeft keuzerecht, maar is dan ook verantwoordelijk voor de gevolgen van het maken van die keuze.

Het verbieden van gezichtsbedekkende sluiers is een zeer onwenselijke zaak. Er is slechts een heel klein deel van de moslimvrouwen, die er voor kiezen om deze sluiers te dragen. Deze kleine groep komt grotendeels uit het meer extreme deel van de Islam. Verbied de overheid het dragen van gezichtsbedekkende sluiers, dan impliceert dat automatisch, dat deze groep zich volledig aan het sociaal verkeer zal onttrekken en daarmee dus ook aan een stuk sociaal toezicht. Het heeft dus geen enkel voordeel voor de desbetreffende dames, ook al wordt dat wel beweerd door de voorstanders van een dergelijk verbod. De dames die er voor kiezen om gezichtsbedekkende sluiers te dragen, zouden hier door verplicht worden door de hen onderdrukkende mannen. De westerse vrouw kan immers niet begrijpen, dat er vrouwen zijn die wel nog hun schaamte willen bedekken. Een moslimvrouw die een sluier draagt is in hun ogen automatisch onderdrukt en zij vergeten dan de aan hun opgelegde kledingvoorschriften door allerlei modes en het moeten toegeven van vooral de westerse man aan zijn behoefte om zijn vrouw gekleed te zien gaan na het voorbeeld van menig schaars geklede bushokjesreclame.

Naast de onwenselijkheid van het verbieden van de burkah vanwege het mogelijk sociale isolement is het ook een volledig overbodige wetgeving. Het zou er alleen maar voor bedoeld zijn om de moslims weer op een aparte wijze te benaderen. In Nederland kent men al geruime tijd de verplichting tot identificatie, net zoals in vele andere landen, het is in het westen niet gebruikelijk om op straat onderscheid te maken tussen mannen en vrouwen, zowel de politieman als de politievrouw mogen zowel mannen als vrouwen verzoeken zich te legitimeren op het moment, dat zij verdacht worden van een mogelijke overtreding of op ieder ander moment, dat de politie dat van belang acht. Ook de moslima, die er voor gekozen heeft op een volledige gezichtsbedekking te dragen kan hier aan onderworpen worden. Voor hen is het dus zaak om zeer braaf te regels in het openbaar op te volgen. Het is voor hen ook nagenoeg onmogelijk om gekleed in een burkah gebruik te maken van allerlei openbare instellingen. De wetten zijn er al om het dragen van een burkah zeer lastig te maken.

Ik ben overigens wel van mening, dat deze wetten vaak overtrokken worden en eigenlijk al een aantasting zijn van de vrijheid van het individu en het feit, dat je in Nederland onschuldig bent totdat het tegendeel bewezen is.

De wet tegen het dragen van een gezichtsbedekkende sluier is dus in ieder geval al onwenselijk en overbodig. Het ergste is dat deze wet ook onmogelijk is, want wat gaat men verbieden?

Volledige gezichtsbedekkend is dus alleen de burkah, die hooguit door een dus gaas zicht biedt aan de draagster op haar omgeving, maar waardoor het onmogelijk is ook maar een schittering van haar ogen te zien. Is deze vorm van sluier dan minder erg, dan de doek, waardoor de draagster via een geweven traliewerk naar de wereld kijkt en zou deze dan wel mogen? De draagster is nog steeds moeilijk te herkennen. Ga ik nog een stukje bloter en ziet de moslima alleen door een opengelaten spleetje de wereld om zich heen, mag dat dan wel, ik kan immers haar ogen zien? Hoeveel bloot moet ik kunnen zien om de ander herkenbaar te laten zijn? Wil ik de vrouw misschien pas herkennen als zij haar gezicht en haar haren volledig onbedekt laat, moet ik ook de aanhechting van haar borsten kunnen zien of wellicht zelfs al het begin van haar dijen? Voor de westerse vrouw misschien allemaal niet zo problematisch, voor de moslima echter vaak een onmogelijke zaak.

Ik heb nu al de onwenselijkheid, overbodigheid en onmogelijkheid van deze wet aangegeven. Het ergste is nog het gevaar dat hier in verscholen gaat. Vandaag is het een verbod voor het dragen van een volledige gezichtsbedekkende sluier van een moslimvrouw, morgen wordt haar haar hoofddoek ontnomen en de volgende week lopen alle moslims met een gele halve maan op hun kleding genaaid om in ieder geval herkenbaar te zijn voor de islamofobe westerse samenleving.

Niemand peinst er over om haarverf uit de schappen van de drogist te halen, omdat iemand zie hiermee onherkenbaar zou kunnen maken. Geef ieder mens dan ook het recht om zich te kleden naar zijn of haar goeddunken. Mensen schijnen een gevoel van angst te voelen, als zij een moslima in burkah tegenkomen en zeker als er al een groepje van moslima’s in dergelijke kleding samen is, dit is de angst voor het onbekende of de angst waarom zij zelf het geloof in God zijn verloren. Niemand mag een andere mens verbieden om kleding te dragen, die door haar of zijn relatie met God wordt voorgeschreven, geen verbod dus op een burkah, niet op de pijpenkrullen van sommige Joden en zelfs niet op de zwarte kousen van sommige christenen. Niemand mag dit verbieden en niemand anders mag dit gebieden dan de gelovige zelf in zijn of haar relatie met Allah, de barmhartige.

Laten we nooit buigen voor de angst voor het vreemde van vandaag, het kan immers de bekende zijn van morgen. De door God geschapen wereld is groot genoeg voor ons allen en Hij heeft ons niet voor niets geschapen met het gevoel van verdraagzaamheid in ons hart.

 

© Hoensbroek, februari 2010 Jacques Isa Mohammed Visker, islam filosoof